در کنارت

در کنار روی تو خواهم گریست

تا بدانی راه عشق

راه اشک است و پناه

در هوای بوی تو مست مانده ام

تا بدانی بوی عشق

بوی یاس و بوی گلهای خداست

بوی مالامال درد و ناامید یهای پست

راه عشق و بوی عشقت ماندنیست

در کنار درد و رنج خواندنی

باز هم خواهم نوشت . . .

ارسلان - 20 تیر ماه 90

 

خواب آشفته

دیشب یک افسانه بود یا داستان

روی تو چون برف بود و

بوی تو چون یاس، وحشی

موی تو با باد می رفت

تا افق سرخ و سیاه

قامتت سرو بلند تا آسمان

چشم تو چون ماه اما

دست تو افسوس با من

سخت بود سرد وکرخت

خواب من آشفته شد

20/3/77

 

 

زمستان

فردا زمستان است

فردا نشان خلعت بی جان انسانهای در بند است

از برف پاك سرد نشانی نیست

حرف حرف ناپاكی ست

برفها همه ننگ است                         

سرمای زندان است

وه بس چه آلوده ست؟

فردا زمستان ست

سردی و شب دراه                                                     

شبهای طولانی   همراه من بیدار

تا صبح و خورشیدش                                                       

این شب چه جانفرساست

دیدار گرم تو

بر من فقط رویا ست

فردا زمستان ست .....

19/8/84


برای نوروز

نم نم زیبای باران       بوی نم در کوهساران               بوی خوب یاد یاران می دهد
با نسیم صبح نوروز              گریه شادی کوهستان دور
همهمه در بچه های              کوچه های سرد و بیرنگ مُحبّت
اینک او یک مشعل گرما و آتش را به دستان
با همان اسب سپید باستان
بر تو ای فرهاد دیرین                بر تو ای شیرین فردا
میرساند این پیام و                    میرود تا گم شود دروادی سردی دریاهای دور
و اما نامه را من می گشایم          بدین مضمون میخوانیم همه با هم
محبت راز خوشبختی
محبت سرزمین پاک و بی مرز زمین تا کهکشانها
پس ! محبت سرزمین ما             محبت درس یکرنگی
و آیا این محبت زیر تلی از خاک فراموشیست ؟
ویا روزی
میان ناله های سرد در باران
ورای آسمان تا کهکشانها رفته ؟ نه !
نعش بیجان و غبار آلود او                  افتاده در آنگوشه انباری خانه
بیایید تا غبار از روی این آیینه برداریم !

ارسلان
72/12/22


صدای پای عشق

عشق كه صدا نداره                    صدای پا نداره

  تو قلب بعضی از ما                  قفلشو جا میذاره

   كلید قفل پیش او                      تا كه بارون بباره

صفای بارون و عشق                تخم وفا می كاره

وفاداری رمز قفل                     هوس و هوا نداره

روزی که پاشو کشید                   من و شما نداره

وقتی که حرف عشق است             سفید وسیا نداره

با آدم رذل و پست                       سر سودا نداره

دروغ كه اومد تو عشق                   آدمی نا نداره

نمیدونم هر چند كه ساده نگاری بود چرا تصمیم گرفتم منتشر كنم . همیشه دلم می خواست یك نمایشگاه خوشنویسی برای شعرهای مریم خانم حیدرزاده بگذارم اما نشد . حالا دلم میخواهد كه این شعر را حداقل به او تقدیم كنم كه در زمان حال دری متفاوت از شعر فارسی گشود كه در آن زشتی ها و پلیدیها اصلا بچشم نمی آید و همه جا پر از پیچك و شقایق و یاس است . یاس و پیچكی كه ماها تا كنون اینگونه آنرا ندیده ایم . براستی كه با چشم دل باید دید . یادمان نرود كه رودكی اولین پایه گذار شعر فارسی هم با چشم دل میدید و شعر می سرود . آخرین شاعر شعر فارسی هم در زمان حال اینگونه دنیا را زیبا نقاشی میكند . انشاء الله كه قدر خود را بداند و با هر كس و ناكسی نشست و برخواست نداشته باشد و 100 سال دیگر شعر بسراید .

با احترام

ارسلان عبداله زاده

یازدهم آبانماه 90 – ساعت 55/3 شب